Altijd al gedroomd van een eigen vakantiehuisje? In deze blog neem ik je mee in ons verhaal: van de eerste plannen tot de verkoop. Geen succesverhaal met gouden randje, maar gewoon hoe het écht was: soms geweldig, soms gedoe. Mét eerlijke tips voor als jij zelf met dit idee rondloopt.
Van soepblikken naar stenen
Jerry en ik leerden elkaar voor de tweede keer (wat overigens een héél lang en ander verhaal is, haha) kennen op het moment dat wij beiden op zoek waren naar een nieuwe plek om te wonen. We besloten om als ‘huisgenoten’ (dikke onzin natuurlijk ;)) samen een appartement te huren. We vonden een (veel te duur) appartement in het centrum van Haarlem. Zowat ons hele salaris ging op aan de huur en aan het begin van de maand hadden we alweer zin in het einde van de maand, zo snel vloog ons geld de deur uit. Dat resulteerde soms in veel blikken soep aan het einde van de maand. We waren overigens absoluut niet zielig hoor. We genoten van kleine dingetjes en konden uren in bad liggen met een fles wijn. We waren vooral heel slecht in omgaan met geld, met sparen en prioriteiten stellen.
Al snel hadden we door dat we het betalen van een torenhoge huur niet lang zouden volhouden en gingen op zoek naar een ander huis. Op aanraden van mijn vader gingen we op zoek naar een koophuis, want waarom huren als je ook kunt kopen? We vonden een totaal gerenoveerd koophuis in Haarlem-Noord waar we zo in konden. De prijzen waren toen nog enigszins behapbaar, waardoor we redelijk gemakkelijk een hypotheek konden aanvragen. Daarnaast hadden we het geluk dat we met de eigenaar van de woning zelf de bezichtiging hadden en hij ons inseinde wat we ongeveer moesten bieden. Onervaren als we waren deden we het bod wat hij ons had ingeseind en diezelfde dag werd het bod nog geaccepteerd.
We hadden nul buurtonderzoek gedaan en in de eerste weken dat we er woonden kwamen we er langzaam achter in wat voor een soort buurt we een huis hadden gekocht. Geen slechte buurt hoor, echt niet, maar het was wel écht een volksbuurt. Enige tijd na de verhuizing liepen we samen in de Cronjé (een gezellige wijk in Haarlem), daar zag ik een echt stadshuisje met zo’n schattig balkonnetje te koop staan. Ik was opslag verliefd! Daar wilden we (nouja… ik vooral) wel wonen. We planden een bezichtiging in bij de makelaar en als een soort Bob en Alex van 'Kopen Zonder Kijken' liepen we door het huis. Dit konden we veranderen en dat konden we wel even aanpassen, hier een muurtje slopen, daar een muurtje bouwen, een andere keuken, andere badkamer en ga zo maar door. Zoals je wellicht wel leest, we zagen écht veel potentie in het huis. We deden met veel goede moed diezelfde dag nog een bod, maar helaas werd dit bod afgewezen en werd het huis verkocht aan een koper die het kon kopen zonder voorbehoud. Met een beetje liefdesverdriet bleven we in Haarlem-Noord wonen.
Impulsief of geniaal?
Toen we (een beetje) over ons liefdesverdriet heen waren werden we plots gebeld door de makelaar met de vraag of we nog interesse hadden in de woning in de Cronjé. De koper had zich namelijk teruggetrokken en als we wilden konden we het kopen. Zowat diezelfde week stond ons huis in Haarlem-Noord nog op Funda. Het huis werd snel verkocht en dit was ook de eerste keer dat we wat winst maakten op een woning. Met de winst konden we de overdrachtsbelasting betalen en hielden we zelfs nog wat over voor nieuwe meubels. We lieten de woning in de Cronjé door een goede (lees: hele goede) taxateur taxeren en konden daarmee een flink bouwdepot aanvragen. Met het geld van het bouwdepot konden we de hele woning strippen en in z’n geheel verbouwen. Alles, maar echt alles hebben we eruit getrokken. Na maanden verbouwen was het eindelijk af. Nét op tijd, want toen de laatste plinten aan de muur werden bevestigd werd ons zoontje Frey in maart 2018 geboren.
Toen we een paar maanden gewend waren als kersverse ouders en de huizenmarkt uit de hand aan het lopen was begon het bij ons te kriebelen om een taxatie te laten doen. We waren vooral benieuwd wat het huis na de verbouwing waard was geworden. We grapten voor het gesprek met de taxateur nog tegen elkaar: “als we er vier ton voor kunnen krijgen, pakken we vandaag de boel nog in”. En ja, de taxateur kwam, taxeerde en wist ons te vertellen dat we de woning makkelijk voor 4 ton konden verkopen. Zonder er ook maar al te veel over na te denken stond ook deze woning na een paar maanden geheel verbouwd en nog ruikend naar verf en nieuwigheid alweer op Funda. Al snel kwamen we een huis tegen in Rheden waar we onszelf wel een tijdje zagen wonen. We wilden echt even rust na een hectische tijd. We verkochten onze bovenwoning in Haarlem met een dikke overwaarde en kochten daar een vrijstaande woning in Rheden voor terug. Voor onze omgeving kwam het soms over alsof we impulsieve keuzes maakten, maar ik noem het liever: impulsief, maar doordacht.
De B&B die eigenlijk voor mijn vader was
Een andere bijkomende reden om naar Rheden te verhuizen was mijn vader. Hij was destijds erg ziek en we wilde graag wat meer in de buurt wonen. Mijn vader was op een gegeven moment hulpbehoevend en eenzaam waardoor we besloten om de garage aan ons huis om te bouwen tot gastenverblijf. Mijn vader zou daar dan kunnen verblijven, bij ons kunnen eten en op deze manier konden we er echt voor hem zijn.
Het geld dat we voor de verbouwing hebben gebruikt kwam vanuit onze overbruggingshypotheek. Vanuit deze overbrugging konden we kiezen of we het geld zouden houden of in onze hypotheek zouden stoppen. Wij besloten om het geld te houden en van dit bedrag de garage te verbouwen. Mijn vader had op een gegeven teveel zorg nodig en besloot geen gebruik te maken van ons aanbod. Wij daarentegen besloten toch door te zetten en de garage om te bouwen. Gewoon, voor het geval dat…
Al snel kwamen er plannen om het in de tussentijd te gaan verhuren. Anders was het ook maar zo onbewoond. We waren nog maar net klaar en online, en de eerste boekingen kwamen al binnen. In augustus 2020 overleed mijn vader na een lang ziekbed en is dus helaas nooit bij ons komen wonen.
Lage rentes & extreem hoge huizen prijzen
Toen we een tijdje in Rheden woonde, de rentes extreem laag waren en de huizen prijzen belachelijk hoog, kregen we een enorm wild plan. We willen niet te veel in gaan op de inhoud van het plan, omdat het plan niet door is gegaan en het nogal gevoelig ligt. Maar in ieder geval kan ik wel vertellen dat we geld nodig hadden voor dit plan. Heel veel geld, geld dat we niet hadden. We gingen in gesprek met een hypotheek adviseur om te kijken of we wellicht de overwaarde van ons huis konden gebruiken. Daarvoor hadden we een nieuwe taxatie nodig voor ons huis, waaruit bleek dat we ons eigen huis niet eens meer konden betalen. Zo (belachelijk) hoog werd ons huis destijds getaxeerd. Met onze inkomens en de lage rentes van destijds konden we een groot deel van onze overwaarde opnemen. Zogezegd, zo gedaan. En dan hierbij alvast de eerste dikke tip: het maakt de geldverstrekker niet uit waar je je overwaarde voor wilt opnemen. Al koop je een boot, een hond of een gehele kinderkamer. Wanneer je je overwaarde opneemt gaat het er vooral om of je de lasten kunt dragen. Voor de bank/geldverstrekker maakt het dus niet uit waar je het geld uiteindelijk aan gaat uitgeven.
Toen het uitbreiden van onze hypotheek rond was kregen we een supergroot bedrag op onze rekening gestort. Helaas ging ons wilde plan uiteindelijk niet door en bleven we zitten met een groot bedrag op onze rekening. De rentes gingen stijgen en de gekte op de huizenmarkt leek een beetje af te nemen. Na veel praten en flessen wijn verder besefte we ons dat we waarschijnlijk niet snel meer met zo'n lage rente zo'n groot bedrag uit onze hypotheek zouden kunnen halen.
Terug de hypotheek in of...
Lange avonden met veel borrelplanken en wijnflessen in het kort: we besloten om te gaan investeren. Maar dan de vraag: waar in? We kregen weer enorm veel wilde plannen. Een eigen horecazaak, een eigen winkel, een grotere B&B of een huisje in het buitenland. We schreven ons voor verschillende projecten in, onder andere in Turkije en Spanje. Ook schreven we ons in voor verschillende objecten op recreatieparken in Nederland. Voor alles las ik me onwijs goed in, want als je gaat investeren met een groot bedrag, dan wil je dat écht goed doen (dikke tip nummer 2: lees je écht goed in!). Wijze les: Wanneer voorwaarden te mooi zijn om waar te zijn, dan is dit vaak ook zo.
Zo vonden we een heel schattig huisje in Twente. Tijdens de bezichtiging was er volgens de makelaar van alles mogelijk. We deden een bod en pas na het bod ging ik me meer verdiepen in het park. De vork bleek toen toch een beetje anders in de steel te zitten en we trokken ons bod weer in.
De weken daarna speurde ik iedere dag op Funda (dikke tip 3: op de site van Funda kun je filteren op recreatiewoning). Uiteindelijk kwamen we op een woning uit op Recreatiepark Stille Wille. Een fantastische woning op een heuvel, maar die eigenlijk boven ons budget lag. Iets in ons maakte de keuze om toch een bezichtiging in te plannen. Tijdens de bezichtiging liepen we weer als Bob & Alex door de woning. We zagen zoveel potentie, maar we wisten tegelijkertijd ook dat de vraagprijs boven ons budget was.
Als je denkt, dit is het... geef dan niet (te) snel op!
We hadden een enorm goed gevoel bij het huisje. De makelaar raadde ons aan om bij interesse een bouwtechnische keuring te laten doen. Toen we dit deden bleek er een hoop aan de hand te zijn met huisje. Yes, daar lag onze kans om te onderhandelen. (dikke tip 4: doe ALTIJD een bouwtechnische keuring! En dikke tip 5: er is ALTIJD ruimte om te onderhandelen. Zeker na een bouwtechnische keuring).
Bye boshuisje – het was me het avontuur wel
Na weken verbouwen met Lilly die net een paar weken oud was, ontvingen we in april 2023 onze eerste gasten. Ik ging goed op om gasten helemaal in de watten te leggen en om het huisje tip top in orde te hebben. Iedere keer bedacht ik wel iets om nét even wat extra’s te doen. Zo toverde ik met Kerst het huisje helemaal om in kerstsfeer en deed ik bij ieder seizoen de complete inrichting anders.
Uiteindelijk hebben we het huisje vorige maand verkocht omdat het ons – hoe gek dat ook klinkt – geen rust meer bracht. In de therapie die ik momenteel volg, werd pijnlijk duidelijk dat ik structureel aandacht gaf aan de verkeerde dingen. Voor het huisje stond ik eigenlijk altijd 'aan': voor gasten, social media, de website, het schoonmaakrooster, onze app-service. Pas na 22.00 uur – als we voor gasten ‘niet meer bereikbaar waren’ – voelde ik een beetje rust. Maar zo nu en dan kwam er na 22.00 uur ook nog wel eens een berichtje binnen, en dat was dan weer het eerste waar ik ’s ochtends weer mee bezig ging.
Met een loondienstbaan van drie dagen in de week, drie andere ondernemingen, een B&B aan huis, twee kinderen en een partner, werd het gewoon te veel. Het idyllische plaatje was weg. We hoopten het huisje ook zelf te kunnen gebruiken om lekker naar toe te gaan om te onthaasten, maar als we er waren, waren we altijd aan het klussen, verven of een grote schoonmaak aan het doen. Echt ontspannen deden we er zelden.
Het huisje dat nooit rust gaf
We verkochten het vorige maand dus vooral voor onze eigen rust. Niet omdat het niet liep, maar omdat we zelf even stil moesten gaan staan. Het past heel erg bij waar we nu staan. Het is heerlijk om nu bezig te kunnen zijn met ons huis, met de kindjes, elkaar en me niet druk te hoeven maken of er nog ergens mensen zijn die wellicht iets nodig hebben. Het huisje is momenteel in handen van de nieuwe eigenaren Rob en Renate en is onder andere te huren via Natuurhuisje. Van mezelf ben ik een erg ondernemend type, dus wie weet wat er in de toekomst nog allemaal komt.
We hebben financieel hier en daar een gelukje gehad, maar we zijn ook doorzetters, geen doemdenkers en denken altijd net een stapje verder. Dat heeft ons veel gebracht en als het ons lukt, lukt het jou ook. Want we zijn letterlijk begonnen met 0 euro op onze rekening toen we net bij elkaar kwamen en hadden geen mensen om ons heen om ons (financieel) te helpen. Het voelt daarom extra bijzonder om te zien wat we samen allemaal voor elkaar hebben gekregen.
Voor diegene die dromen van een vakantiehuisje voor de verhuur wil ik graag benadrukken dat het echt een dagtaak is en allesbehalve passief inkomen. Tenzij je op een groot vakantiepark iets koopt (wat ik persoonlijk, vanwege het lage rendement niet zou aanraden). Laat je dit vooral niet afschrikken als je deze droom hebt, maar ik denk wel dat het goed is om je er bewust van te zijn. Ik zag laatst een eigenaresse van een vakantiehuisje die postte: het verhuren van een vakantiewoning is geen passief inkomen, maar een passie-inkomen. En dat onderstreep ik helemaal.
Concrete tips voor dromers van een vakantiehuisje voor de verhuur:
- Laat je niet altijd tegenhouden door eventuele financiële angst(en). Ondernemen kost geld, klopt. Maar ondernemen levert (uiteindelijk) ook geld op. Doe je niks, gebeurt er ook niks.
- Bereken of je overwaarde hebt en wat deze overwaarde dan is. Vervolgens kun je kijken of het het waard is om de overwaarde ergens in te investeren.
- Vind je het spannend om je spaargeld uit te geven? Snap ik helemaal. Maar weet ook dat het soms meer oplevert om te investeren dan om het op de bank te laten staan.
- Er is vaak ruimte om te onderhandelen met een huiseigenaar. De vraagprijs is niet voor niets een vraagprijs. Nee heb je, ja kun je krijgen.
- Wij hebben allebei écht krap bij kas gezeten toen we net samen waren. Uit ervaring weten we dat echt veel mogelijk is, ook al lijkt het soms onmogelijk.
- Informeer en laat je ook vooral goed informeren over het park waar je een mooi huisje hebt gezien. Lees je goed in over bijvoorbeeld erfpacht en over de regels van het verhuren van de woning.
- Er zijn verschillende ondernemers die vakantiehuisjes verhuur cursussen aanbieden. Ik zou hier zelf persoonlijk geen geld in investeren. Andermans succes wil niet gelijk zeggen dat het ook succesformule is.
Weet dat als je vragen hebt of als je wilt dat ik een keer met je meekijk, ik dit met alle liefde doe. Let wel: ik ben geen expert, maar ik doe veel op goed gevoel en eigen onderzoek. Stuur me gerust een mailtje of een berichtje!
Liefs,
Lisanne
Hey Lies!
